Μιά χούφτα φύλλωμα

Μια χούφτα από δροσερά λόγια στο πράσινο πυκνό φύλλωμα της νύχτας της φτάνουν της αγάπης.

Το νερό ,λέει ,είναι ένα δέρμα που δεν μπορείς να πληγώσεις,δεν ξέρω, εσύ βουτάς κι η θάλασσα κλείνει ,
μετά έρχεσαι όλη
ρευστή
και ξαναγεννημένη. Γιατί στα χρόνια τα παλιά κοιμόσουν πάνω στη θάλασσα
τώρα είσαι ασήμι
ασήμι και βιολέτα
θάλασσα και φεγγάρι
γιατί είσαι
ήχος καλοκαιριού είσαι νύχτα και νερό
αν θέλεις είσαι γέλιο χορός στο κύμα
δώσε μου το πρόσωπό σου να ολοκληρωθώ στην εικόνα σου

όμορφα όλα
σαγήνη
γυναίκα σαγήνη με δελεάζεις
τα μάτια σου ρίξτα
έρχομαι σε σένα
γίνομαι με τη μορφή σου ένα
έλα όλη
νιώθω λαχτάρα
με έχεις ρίξει μάτια μου, είσαι πολύ βυθίζομαι στο βλέμμα σου,στο ερωτικό σου πυρώδες βλέμμα .Και στις αποχρώσεις που διάλεξες ν’ ανθίζει το κόκκινο στόμα σου
απο καρμίνιο και γεράνι
έρχεσαι μ’ ένα βαλς; αυτό είναι ο έρωτας
μαίανδροι από βαλς;
κρύψε τον ήλιο σε θέλω νύχτα
μαθαίνω την ύλη,την ύλη σου
ύλη της ομορφιάς
οπτικό χάδι
Στα μάτια σου,μαύρα,κοιτάζω τη νύχτα.
Με ξελογιάζεις.
Πόσες εικόνες στα μάτια σου πόσες επιθυμίες στην καρδιά σου. Γεννιέσαι Γυναίκα.
Γυναίκα ,ανάβρυσμα πόθων,ρίξε μου τη σκιά σου.
Αίμα ερωτικό,μορφή μου.Ονειρεύομαι ό,τι είσαι. Ελευσίνια. θερμό αγκάλιασμα φιλί
εσύ κόρφος
εισχωρώ στον κόρφο των κυμάτων σου
Ξύπνα το νερό.Είσαι η νύχτα.
Εξόρισέ με.
Πηδάω στο άγνωστο βουτάω στο νερό.
Βουτάω στο ποίημα βουτάω στην αγκαλιά σου,στο κονσέρτο των φιλιών σου μορφώνεται η γλώσσα μου
οι ήχοι της φωνής γίνονται στρογγυλοί σαν στο στόμα σου
το νερό ησυχάζει,το ακούς που κοιμάται
ξυπνά το θαλασσοπούλι και περνά σφυρίζοντας ένα σκοπό που του έμαθε η θύελλα.
Το κοίλωμα μιας αχιβάδας ο μυχός των κόλπων οι μυστικοί κόρφοι ,η ομορφιά γεννιέται από τον ψίθυρο των πραγμάτων που έρχονται απ’ τα χείλη σου.
Κυριακή και τα ανθάκια της ντάλιας σγουραίνουν τον λίαν πρασινωπό κόσμο το γέλιο σου γίνεται γάργαρο κατσαρό νερό που κελαρύζει ανθίζουν τα χειλάκια σου.
Η ομορφιά σου η γύμνια έρχεται πάντα με χείλια μαχαίρια
όλα γράφουν σαν μια αστραπή στο βλέμμα σου.
Τρυφεράκι του Ιούλη, ο χώρος κλείνει
γύρω απ την αγάπη μας μάθε μου το τραγούδι σου, τον ερωτικό μας χορό.
Ξύνεις με τα νύχια σου την ψυχή μου άγριο αιλουροειδές του χιονιού
σαν σ’ αγκαλιάζω ουρλιάζουν όλα τα φαράγγια στο στόμα σου
στροβιλίζεσαι σαν μαύρη καταιγίδα.

Νύχτα νάρχεσαι. Νύχτα που το φεγγάρι ντύνει όλα τα κορίτσια με ασημένιο φως.Να με μεθά η ημίγυμνη φωνή σου και τα ασημένια σου φιλιά.

Advertisements