«ελλειπτική»

# Ακρωτήρι Προϊστορικής Θήρας,

4.
Χωρίς την ιδιοτυπία έκφραση δεν υπάρχει
μήτε ύφος 
Δεν είμαι παρά η ιδιοτροπία μου 
η έλλειψή μου, που γίνεται 
η δική μου ελλειπτική καθώς
όλο σ αυτήν στριφογυρνάω
χωρίς να είμαι δα και άστρο
Τίποτε πιο ξεχωριστό από το ανόμοιο
Τώρα οι πληγές πηγές που με φωτίζουν
ουλές πορτοκαλένιες από καύτρες πάνω στο μπλέ
Γιατί το τοπίο φέγγει ξανά
ερείπια κι άλλα ερείπια
οι σαύρες ίδιες πάντα
Μπορείς τώρα να ενώσεις μνήμες
έτσι όπως ξεθάβονται αρχαίες πέτρες
κι ευθύς χαμόγελο η ματιά τους
ζεσταίνει χρόνος τα παγωμένα χείλη
Γυρίζω τα νερά
ανεβαίνω ως τα μισά πέρα κοιτώ
Το χρώμα έλιωνε στον ήλιο
μια χώρα ανάμνηση
άσπρη στο χρόνο κληρονομιά
και θάλασσες

Advertisements