«ελλειπτική»

# Ακρωτήρι Προϊστορικής Θήρας,

4.
Χωρίς την ιδιοτυπία έκφραση δεν υπάρχει
μήτε ύφος 
Δεν είμαι παρά η ιδιοτροπία μου 
η έλλειψή μου, που γίνεται 
η δική μου ελλειπτική καθώς
όλο σ αυτήν στριφογυρνάω
χωρίς να είμαι δα και άστρο
Τίποτε πιο ξεχωριστό από το ανόμοιο
Τώρα οι πληγές πηγές που με φωτίζουν
ουλές πορτοκαλένιες από καύτρες πάνω στο μπλέ
Γιατί το τοπίο φέγγει ξανά
ερείπια κι άλλα ερείπια
οι σαύρες ίδιες πάντα
Μπορείς τώρα να ενώσεις μνήμες
έτσι όπως ξεθάβονται αρχαίες πέτρες
κι ευθύς χαμόγελο η ματιά τους
ζεσταίνει χρόνος τα παγωμένα χείλη
Γυρίζω τα νερά
ανεβαίνω ως τα μισά πέρα κοιτώ
Το χρώμα έλιωνε στον ήλιο
μια χώρα ανάμνηση
άσπρη στο χρόνο κληρονομιά
και θάλασσες

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “«ελλειπτική»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s