Δεμένα μάτια

Πόλη χωρίς προσανατολισμό σπρωγμένη από το βάναυσο. Πόλη ανάμεσα, έξω φωτιές. Πώς ζούμε εδώ στην πόλη αυτή που μας ζώνει το άπελπισμένο,που σε κάθε βήμα το απρόσμενο; Αναμενόμενο να συμβεί καθώς υπνοπότης ο εγκάτοικος, νάρκης ηδονή αποικήθηκε η συνείδηση. Εισήλθε το έκνομο από όλες τις μεριές καθώς θάλασσα σε πλοίο που βυθίζεται. Μορφή ασφυξίας. Στα […]

Ένα κομμάτι θύελλα

Επειδή είμαι εκτός θέματος μπορώ να είμαι και εκτός θανάτου; Με το θάνατο θέλω να είμαι υπερβολικός, όπως δεν είμαι με τη ζωή, ειδικά όταν με αφορά προσωπικά ε,τότε ,ειδικά ,θέλω να του τσακίσω τα κόκαλα , και πιο καλά για πάντα να του τσαλακώσω τη ζαριά με «κόκαλα» πειραγμένα. Όλα πεθαίνουν .Τίποτε δεν πεθαίνει. […]