Με μειωμένα κόμιστρα

Κομίζω γλαύκες στην Αθήνα γιατί στα κοιμητήρια ξεχνιέμαι βρίσκομαι όπου σε χάνω στο σκοτάδι σου κατεβαίνω στον ακάλυπτο πόθο. Ξεχώνω. Κίνητρα μου οι παρακμές φόβος του όλου μέσα στου πλήθους τους όγκους σφύρα ο ήλιος χτυπά το αμόνι αιμάσσει Κομίζω γλαύκες στην Αθήνα φωτογραφημένες Δανείζομαι αύρα αιματώδη στεφάνια άγρια φαραγγιών γεμάτα ίλιγγο ειρωνευτή. Τα γαλάζια […]

ριπτασμός

(ο / ῥιπτασμός, [ῥιπτάζω] στριφογύρισμα στο κρεβάτι από ανησυχία και αϋπνία νεοελλ. ιατρ. νευρική διαταραχή που εκδηλώνεται με κινήσεις ασύντακτες και χωρίς συνέχεια αρχ. 1. το να ρίχνεται κανείς εδώ και εκεί 2. αμφιταλάντευση …) έμεινα στην αγάπη ροβινσώνας νησιώτης του έρωτα χωρίς φωτιά ρίχνω βότσαλο στο αργυρό μεθύσι κάποιο φεγγάρι μου επιτράπηκε η αγκαλιά […]

Φωτικής κόρη

Ι. Εκεί που καίνε οι καρδιές με κόκκινο αίμα φωτιά που ανάβουν οι ματιές με μαύρο βλέμμα στις παροικιές της Φωτικής, παραμυθία σα μάντισσα ξεγέννησες του έρωτα την προφητεία σφύριζαν στα στενά του βοριά τα φίδια μπήκες στην καρδιά υγρομάτα επιτήδεια Στους κόρφους σου λαμπύριζαν χρυσά κίτρα χυμένο του κορμιού το άγαλμα από αρχαία μήτρα […]

ΠΡΟΣΩΠΑ- ΕΚΤΩΡ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

http://cantfus.blogspot.gr/search/label/%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%A9%CE%A0%CE%91-%20%CE%95%CE%9A%CE%A4%CE%A9%CE%A1%20%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%96%CE%97%CE%A3 Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ποιητές.Χρειάζεται μεγάλους ποιητές. Έκτωρ Πανταζής έργο του Έκτορα Πανταζή χρόνια σιωπής Ο Ίβυκος ξαναερωτεύεται, οι κυδωνιές ανθίζουν, η φύση επιστρέφει μέσα από το λευκό μέσα από την τέφρα μαρμαίρουν αγάλματα και θεοί Όλα είναι αύριο και φρέσκο χιόνι, όλα λευκό νούφαρο πάνω σε μαύρο νερό Ξυπνάνε τα κρύσταλλα, ο παγωμένος […]

Timeo

Από τον κόσμο έξω δεν έχει, νωθρό μυαλό.Ο Κοσμογράφος ξέχασε να ζωγραφίσει το ρόπαλο του θεού που χτυπάει τη σφαίρα του σύμπαντος απέξω όπως μπάλα του κρίκετ. χωρίς ήχο.

Δια του λόγου,το αληθές

Πού είσαι φυγάδα θεόθεν και αλήτισσα, έλα Μάρτη έλα Απρίλη έλα κόκκινά μου χείλη όταν τα γαρύφαλλα πονάν ο ποδόγυρος κόβει τη γη φέτες γι αυτό είναι τα όνειρα δεν βλέπουμε μόνο μπροστά βλέπουμε πίσω,κι ό χρόνος ζωντανεύει τα πάντα και ό ίδιος ζωηρεύει είναι. και τότε μέσα γίνεται ,ένα τόσο δα ποίημα γίνεται αυτό […]