Ήτανε μάτια κι άστραψαν

Και πέρναγε μέσα από ίσκιο και πέρναγε μέσα από φως ήταν ευφρόσυνο αύγασμα έδειχνε το χαρωπό Έδειχνε το χαρωπό αναύλισμα σαν από πηγή κάτω από βράχο που αναβλύζει μουσικά φωνή ήχος Ήτανε μάτια κι άστραψαν στο ημίφως Τώρα, εγώ, πετάω κλειδιά δε θέλω άλλο αίνιγμα να ανοίγω ,περιφέρομαι στο άδειο κροτώ το κενό Γιατί αλλιώς […]

Γι αυτό σε αντέχω γιατί μου περνάς

Ποιά είναι η αυγή που ακούω να τραγουδάς κι η ομορφιά ποιά είναι που φαίνει την αλήθεια; Απόλλων εκβαρβαρωμένος,ντυμένος με του Μαρσύα το δέρμα, πάτησε την αληθή μουσική,πάτησε εμάς. Είναι χωρισμός από το χθόνιο,απόδοση του μώσαι στο θείο, τσακισμένη χορδή. Οι εσοχές της έσω ψυχικής σάρκας ω σύννεφο στο χρώμα σου στέκομαι αυτό σου παίρνω […]