ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΝΙΖΕΙ ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΙ ΜΕ ΣΒΟΥΝΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΑΜΕΣΗΜΕΡΟ

Χνούδι λεύκας χιονίζει ακατάπαυστα διαβαίνει κυματιστά μια αχεροντία, ποιος άδης; εδώ είναι κακουργιοδικείο τόπος όπου συνθλίβουν. Σίφουνας κουρελιάζει ένα νέφαλο που ξασπρίζει λιώνουν τα ρούχα σαν χιόνι σκοτεινιάζουν τα μαλλιά κρύα φύλλα σαπίζουν χωνεύονται λαίμαργα ζωντανά σκορπούν στην θαμνοπλαγιά ο κάμπος είναι γεμισμένος καφετιά νερά Ξεφουρνίζει η μαυρομαντηλούσσα ψωμί αχνίζουν τα ταψιά σαν αγιασμός θα […]

ΑΠΟΜΗΧΑΝΗΣ ΕΙΚΟΝΑ ΣΩΖΕΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ

Νιώσε τα φύλλα φτερουγίζουν στο στήθος Και θα πετάξεις Ένας σκελετωμένος σκύλος διασχίζει τη μεγάλη πλατεία Μετενσάρκωση Διογένη, Μένιππου Αλυχτά στη γεναριάτικη νεροποντή Ο χρόνος έχει τη δική του υστερία Πνίξε μας θάλασσα στην πράσινη μεταφορά Λέξεις ζωσμένες σκοτάδια πόλη θαμμένη Όχι χωνεμένη Σε αγκαλιάζουν σκοτεινά νερά Νύχτα χτυπώ χείλη δεν ανοίγουν Λευκές πικρές Αηδονολάλειε […]

Αποδείξεις για τη βαρύτητα

Ο μάγος ζωγραφίζοντας το θήραμα στη σπηλιά έδινε κατεύθυνση στο κυνήγι (τόνιζε καρδιά σπλάχνα σαν να ακτινογραφούσε το ζώο). Πώς να μη γίνει πιστευτό ότι η σύλληψη ήταν αποτέλεσμα ,αιτιατό, με αίτιο εκείνον και το ζωγράφισμα; Έτσι και με τη σύλληψη της ιδέας και τέτοια η σχέση της με την πραγματικότητα(άν και μ’ ένα τρόπο […]

Άλμα στην καυτή άμμο

Η ρίζα της συμμετοχής στον κόσμο : ανάσα ύπνος όνειρο φως φύση νερό τροφή ομιλία σημαντικότητα της προσωπικής πραγματικότητας . Μην συγχέουμε το σημείο με το σημειούμενο το μέτρο με το μετρούμενο το νόημα με το νοούμενο το γεωμετρικό κενό με το ψυχικό κενό. Αγκούσα ερειπωμένων σπιτιών ,τίναξαν τα στέρνα βγήκε η ψυχή τους .Η […]

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

Τα χείλη της πληγής μάς ψιθυρίζουν τον πόνο μας ο κόσμος ξανάγινε πικρός Στον ήλιο μόνη η αγάπη αυτόμολος στην ελπίδα Εκφράζεσαι :εαυτό ελευθερώνεις κι ο κόσμος γίνεται δώρο. Να χορέψω, ένα ποίημα να χορέψω να χορέψω πάνω στις αστραπές, να χορέψω. Οι ποιητές σου ανοίγουν το στόμα(άδω) μπροστά στους φιλοσόφους βουβαίνεσαι(Αυτός έφα) Χορός πάνω […]

κυνόδοντας

Κύβοι αλατιού, τους παίξαμε στη θάλασσα αρμύρισε ο πόντος με τα αττικά σου δάκρυα τρέχουν μες στο σκοτάδι τα δελφίνια σκάβουν ένα τάφο στο νερό κοιμούνται στο εύρος του βυθού αγνοώντας τα μαύρα ναυάγια το σκυλόδοντο που είχε μπηχτεί στα πλευρά σου τώρα στης ακτής τ’ αλάτια αστράφτει στον ήλιο κοιμήσου ακριβή κοπέλα τα κοχύλια […]

Η διττή αγορά

Χείλη που περπάτησαν το σώμα του έρωτα χείλι που περπάτησε της πίκρας στόμα χείλη που ήταν του έρωτα η τιμή τιμή της πίκρας έγιναν, τα ζήλεψε ο πόνος. Το σκούρο κόκκινο βαρύ επισκιάζει μπλάβο εκεί βαθιά δοκιμάζεται η λεπτή διαφάνεια ; έχουν την προτίμησή τους οι αντιθέσεις ; η αντίφαση ζωή βαδίζει στην κόψη αυτών […]