κέρνος

http://cantfus.blogspot.gr/2016/09/blog-post_34.html Α στη μαθητεία της ύπαρξης ανοίγοντας το χάος στη μαθητεία της μη ύπαρξης -του αβυσσαλέου χάους. 1993. Ανάβουν οι αντένες, καίγονται σα δάσος. Δεν είναι τόσο γλυκό αυτή η πέτρα του «α» μπαίνοντας να σου θυμίζει το “arbeit macht frei” και να χτυπάει στην καρδιά το αίμα στις κοιλίες του κοίτους το arbeit που […]

πίσω μακριά ουρλιάζουν

Η ποίηση δεν είναι είδος.Είναι γλώσσα, η βαθύτερη ουσία της γλώσσας. Ποιητές δηλώνουν πολλοί,ποιητές είναι λίγοι.Η ποίηση δεν γίνεται με μανιφέστα και διακηρύξεις ,αυτά είναι για ατάλαντους. -Ποίηση είναι πυρσός στο αυτί. Να νιώθεις να εκπυρσοκροτεί ο κόσμος στο αυτί σου ένας ηδομανής της γλωσσας

Το τρομερό είναι το θαύμα

Να παρασύρεσαι από την καταιγίδα του ρυθμού. Να παρασύρεσαι από το ρυθμό της καταιγίδας σύντροφο έγνοια κατά τη διάρκεια του αγώνα ,αγωνία καθώς πάνω από το χάος το πνεύμα χτυπά τα φτερά να μιληθεί ό,τι δεν ήταν απωθημένο μέσα στο ερώτημα. Κάτω από το ρούχο λάμπει όπως ρούχο ζωντανότερο αίμα ο νόμος γραμμένος στην καρδιά […]

Στην Κριναγόρα

“Στο ήρεμο σκοτεινό νερό όπου τ’ αστέρια κοιμούνται, η λευκή Οφηλία επιπλέει σαν κρίνος μεγάλος” (αρθούρος ρεμπώ) να μάθουν «μερικοί-ιές» τι εστί λυρισμός πως λυγίζουν οι φράσεις και κοιτάζονται μέσα εγώ μ αυτά δεν παίζω,είμαι αυστηρός όπως οι παλιοί δάσκαλοι με το χάρακα άντε μη πάρω την ομορφιά και τη βλαστημίσω ,όπως το παιδί εκείνο […]

Στο τσακισμένο όλο

Νεοκλής Κυριάκου «Στο τσακισμένο όλο»     Στο τσακισμένο όλο του κόσμου στην ακτή ριγμένος ξεβρασμένο θαλασσόξυλο χώνω νύχια στην άμμο κάτι πιο στέρεο απ το νερό που δεν παραιτείται με λύσσα να με διεκδικεί και πάει να με ξαναρπάξει για τα βαθιά ασυναίσθητα γαντζώνομαι κι ας μη θέλοντας γλυτωμό Πολυσύχναστες ακτές τι να σας […]

Βένθος

  Νεοκλής Κυριάκου εποίησε για το “Βένθος” Περνούν σκιές νύχτα μεγαλοπαράσκευου και τους τρώει το αίνιγμα, το εντάφιο ψυχολόι. Πάνω κάτω στο σκοτεινό φυλάκιο ένα κόκαλο διαβάζουν ψιθυριστά. Αβάσταχτο μαράζι. Αναμέτρηση θανάτου. Σύνορα χάρου κα χαραυγής. Χαράζει. Μυητήριο μυστήριο. Σπουδή (γιά πιό γρήγορα;) του κόκαλου. Κόβεις σβέρκο; Απολιθώματα αστραπής; Ύστατα φλας μνήμης; Πονούν τα χέρια, ξεριζώνονται […]

Σε ζητώ

αναζητώντας ιδέα από ενδείξεις εποχών όλο το σιωπηλό του χρόνου που σαν νεράκι έτρεξε στα γεφύρια του ουρανού μνήμη είναι μέσα μας Στις κβαντικές συνθήκες ο παρατηρητής επεμβαίνει παίρνει μέρος στις διαδικασίες του πειράματος είναι μέρος του.Αν δεν παρατηρεί το αποτέλεσμα είναι άλλο. Σκέφτομαι ακόμα τον αρωματοποιό το χρυσοχόο τον αλχημιστή.Στο ηλεκτρονικό άδυτο το ποίημα […]