Στο τσακισμένο όλο

Νεοκλής Κυριάκου «Στο τσακισμένο όλο»     Στο τσακισμένο όλο του κόσμου στην ακτή ριγμένος ξεβρασμένο θαλασσόξυλο χώνω νύχια στην άμμο κάτι πιο στέρεο απ το νερό που δεν παραιτείται με λύσσα να με διεκδικεί και πάει να με ξαναρπάξει για τα βαθιά ασυναίσθητα γαντζώνομαι κι ας μη θέλοντας γλυτωμό Πολυσύχναστες ακτές τι να σας […]

Βένθος

  Νεοκλής Κυριάκου εποίησε για το “Βένθος” Περνούν σκιές νύχτα μεγαλοπαράσκευου και τους τρώει το αίνιγμα, το εντάφιο ψυχολόι. Πάνω κάτω στο σκοτεινό φυλάκιο ένα κόκαλο διαβάζουν ψιθυριστά. Αβάσταχτο μαράζι. Αναμέτρηση θανάτου. Σύνορα χάρου κα χαραυγής. Χαράζει. Μυητήριο μυστήριο. Σπουδή (γιά πιό γρήγορα;) του κόκαλου. Κόβεις σβέρκο; Απολιθώματα αστραπής; Ύστατα φλας μνήμης; Πονούν τα χέρια, ξεριζώνονται […]

Σε ζητώ

αναζητώντας ιδέα από ενδείξεις εποχών όλο το σιωπηλό του χρόνου που σαν νεράκι έτρεξε στα γεφύρια του ουρανού μνήμη είναι μέσα μας Στις κβαντικές συνθήκες ο παρατηρητής επεμβαίνει παίρνει μέρος στις διαδικασίες του πειράματος είναι μέρος του.Αν δεν παρατηρεί το αποτέλεσμα είναι άλλο. Σκέφτομαι ακόμα τον αρωματοποιό το χρυσοχόο τον αλχημιστή.Στο ηλεκτρονικό άδυτο το ποίημα […]

Ζωντανό σκοτάδι

Το εικαστικό είναι του Νεοκλή Κυριάκου για το «Ζωντανό σκοτάδι»     Σε σιδερένιες νύχτες πάκτωσε θάνατος τη ζωή στάλαξε αίμα πόνος κατάβαθα Με τέτοιες νύχτες υφάνθηκε όλο το πέρασμα Αιφνίδια κλωσμένοι μ αυτό να μην το πιάνουμε Γιατί είναι σκελετός του σπιτιού της ζωής οπλισμένο σκυρόδεμα ασβεστόπετρα βαθιά στο κόκαλο χτίσιμο του απολύτου με […]

αυτόγραφο

Το χάος ένα μορτάκι καινούργιας κοπής θηλυκό βάσανο μονοκοντυλιά χαράκτη Η Ελλάδα κομματιάζεται εγώ κομμάτια για σένα Ρόδο ώ κραυγή στο ιονισμένο τίποτα Μας κοιτάτε Σας κοιτάμε Ποιος χάνει Ποιος κερδίζει Ποιόν αγαπώ; -Μου υπαγορεύουν εαυτό είμαι ένα προσχέδιο έχω δανεικά μυαλά είμαι ψυχρός με μάτι καρχαρία χελώνα στα νύχια αετού πάω ψηλά να πέσω […]

Στο φως ανέβα

Σκοτεινό ρούχο απλωμένο στο σύρμα η νύχτα ανοίγει ποτίζει σκοτάδι και άρωμα εκατόφυλλο σκοτάδι ρόδι ο χρόνος σπάει στα πορφυρά του αστέρια Χέρι που ευλογεί την κατάρα τσακίζει Νύχτα για θεούς

Νυχτερινό άλμπατρος

της κάθε μέρας χρόνο της κάθε νύχτας πόνο από την αυγή να παίρνεις για των ματιών τον πανικό και μόνο με τραβάει η ποίηση του ιλίγγου σα μαγνήτης ποίηση που έκτιζε με κόπο να κατοικήσει έρημο τόπο πίστη που αντλούσε από πηγή για να ποτίσει έρημη γη σκιά αγάπης που μαζί της μεγάλωνε την υπομονή […]